شیلنگ های PVC را می توان بر اساس دو معیار اصلی طبقه بندی کرد: روش تقویت سازه و عملکرد/کاربرد. انواع مختلف برای سناریوهای استفاده متمایز مناسب هستند:
طبقه بندی با روش تقویت سازه
شیلنگ های PVC استاندارد: ساخت تک لایه-بدون تقویت. هزینه کم و انعطاف پذیری بالا؛ مناسب برای آبیاری خانگی و{1}}انتقال سیال با فشار کم.
شیلنگ‌های PVC تقویت‌شده با سیم{0} فولادی: دارای سیم فولادی مارپیچ تعبیه‌شده. مقاوم در برابر فشار و تغییر شکل؛ مناسب برای مکش مواد صنعتی و انتقال آب با جریان بالا.
شیلنگ‌های PVC تقویت‌شده{0}}: از الیاف پلی‌استر برای تقویت استفاده کنید. استحکام کششی بالا؛ مناسب برای سمپاشی کشاورزی و اتصالات تجهیزات کوچک.
شیلنگ‌های PVC تقویت‌شده با دنده پلاستیکی (شلنگ‌های Ox{-تاندون): دارای یک اسکلت رزین PVC مارپیچ است. مقاوم در برابر فشار منفی و دمای پایین؛ معمولا برای مکش لجن و مواد دانه ای استفاده می شود.
طبقه بندی بر اساس عملکرد و کاربرد ویژه
شیلنگ‌های پی وی سی{0}}غذایی: ساخته شده از-مواد سازگار با محیط زیست مطابق با استانداردهای تماس با مواد غذایی-. مناسب برای حمل نوشیدنی و روغن های خوراکی
شیلنگ های PVC مقاوم در برابر روغن/اسید/قلیایی{0}: فرموله شده با افزودنی های ویژه. مناسب برای حمل و نقل روغن ها و اسیدها یا قلیاها با غلظت کم-در بخش های شیمیایی و مکانیکی.
شلنگ‌های PVC مقاوم در برابر آب و هوا-مقاوم/شعله مناسب برای پروژه های فضای باز و حفاظت از کابل در محیط های قابل اشتعال یا انفجار.
سایر انواع تخصصی: شامل کانال‌های تهویه مرکب از فویل آلومینیومی PVC، لوله‌های روکش‌دار پلاستیکی، شیلنگ‌های اکسیژن دوقلو-استیلن و غیره.
